Rol in Theater Bonhoeffer: actrice en scriptschrijver
Meegedaan aan theaterproducties: Moordmeiden, Circus Bonz, Rock the Boat, Follow Me, Brothers in Arts, A Coded Mind
Marije de Vos heeft voor Theater Bonhoeffer veel betekend. Marije speelde al van af haar 7de theater en daarom heeft ze meteen toen ze op het Bonhoeffer kwam zich bij de theatergroep aangesloten. Vanaf de brugklas was Marije betrokken bij theater. In haar zes jaar op het Bonhoeffer College heeft ze elk jaar weer met veel plezier een rol gespeeld.
Ze is begonnen met een figurantenrol in Moordmeiden en kreeg al snel grotere rollen. Bij Circus BonZ speelde ze de dochter van de circuseigenaar die een act had met een hondje met de naam Prins Fiffilord de 5de. De begeleidende tune daarvan wordt nog geregeld gespeeld bij Theater Bonhoeffer. In Rock the Boat speelde ze een danseres. Daarna speelde ze in Follow Me een leerling die zich afzette tegen een beweging binnen school waarbij ze harde klappen incasseerde. Dat jaar daarna speelde ze fotograaf binnen een groep kunstenaars die samenwoonden. Ze sloot haar voorstellingen reeks af met een rol als verloofde van Allen Turing, een van de hoofdrollen in het stuk. Naast acteren schreef Marije ook delen van vijf verschillende scripts samen met Elise Rip en Jonas van Kappel.
Marije schrijft in 2017: “Theater Bonhoeffer was een van de meest bijzondere
ervaringen uit mijn leven. Als kleine brugklasser kwam ik terecht in een groep
vol leuke, creatieve mensen. Niet wetende wat ik kon verwachten, maar vol
enthousiasme werd ik dat jaar figurant. Sindsdien wilde ik nooit meer stoppen.
Elk jaar werd de theatergroep, naarmate de repetities vorderde, mijn
theaterfamilie. Iedereen stimuleerde elkaar om het beste uit zichzelf en uit
het stuk te halen. Er werd gespeeld, geschaafd, geperfectioneerd maar vooral
veel gelachen, veel plezier beleefd. Of je nu een grote rol had of juist een
kleine, tweedeklasser was of in het eindexamenjaar zat, iedereen hoorde erbij.
Het was bizar om te zien hoe in één jaar een idee opbloeit tot een volwaardig
theaterstuk, met gepassioneerde acteurs en bandleden. De voorstellingsweek was
dan ook altijd voor mij het hoogtepunt van het schooljaar. Eindelijk kunnen
laten zien waar je al een jaar mee bezig was, eindelijk de reactie van het
publiek zien. En na de voorstellingen, tijdens het afbouwen, begonnen altijd de
gesprekken over volgend jaar al. Wat zouden we dan gaan maken? Zouden we
onszelf kunnen overtreffen? Het enthousiasme was niet te stoppen.
Theaterspelen op het Bonhoeffer was het hoogtepunt van mijn
schoolcarrière. Ik heb niet alleen veel geleerd, maar ik heb ook vrienden voor
het leven gemaakt. En ook nu, als student, verlang ik nog regelmatig terug naar
de dondermiddagen in kop A. Het was een ervaring om nooit te vergeten.”